Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ (ΑΠΟΛΛΩΝ)

Τι είναι φύση; ερωτά ο Θαλής το 600 και ποια η αρχή του σύμπαντος; Απεφάνθη δε ότι αρχή του παντός είναι το ύδωρ.
Ο Αναξίμανδρος το 570 είπε ότι είναι το άπειρον.
Ο Ηράκλειτος το 500 το πυρ.
Ο Εμπεδοκλής το 450 ο αήρ, η γη και το ύδωρ.
Ο Αναξαγόρας διεκήρυξε ότι ο νους είναι η αρχική ουσία, εκ της οποίας τα πάντα προέρχονται.
Τέλος ο Λεύκιππος διετύπωσε την θεωρία των ατόμων.
Ο Πυθαγόρας της κοσμογονικής Μονάδος και Δυάδος εδίδαξε όχι μόνο την αθανασία της ψυχής, αλλά και την προΰπαρξη αυτής και την διαδοχικήν αυτής ενσάρκωση, πιστεύοντας ότι δια των Οργανισμών εξελίσσεται αυτή.
Το Γνώθι Σαυτόν στρέφει τον άνθρωπο προς τον εσωτερικό του κόσμο, είναι καθαρά εσωτερική φιλοσοφία, αντίλαλος καλώς λειτουργούντων μυστηρίων.
Ο Πλάτων όπως και ο Σωκράτης, εδίδασκε την έρευνα του ηθικού σκοπού της δημιουργίας και την συμμόρφωση της ανθρωπίνης λογικής προς αυτόν. Eπίστευε ότι ο άνθρωπος είναι συμβολική εικόνα του θεού, όταν άριστα εκτελεί την ηθική και θεία αποστολή του. Η δε αληθής γνώση (Αλήθεια) είναι έλλαμψις, φωτισμός θεόθεν.
Είναι γεγονός ότι διδασκαλίες και δοξασίες ως άνω προέρχονται μυστηριακώς μεν υπό του Ορφέως, συμβολικώς δε υπό του Πυθαγόρου και επιστημονικώς (κατά την εσωτερική επιστήμη) υπό του Πλάτωνος.
Μέγα δίδαγμα του Πλάτωνος είναι ότι για να αυξάνει της ψυχής μας η ομοιότης με την θεότητα, πρέπει να ζούμε εναρέτως, για να πορευθεί η ψυχή μας προς την ανάλογη γι' αυτήν ευδαιμονία. Ή αρετή είναι η υγεία, η τάξη και αρμονία της ψυχής. Επίσης μεγίστη σημασία απέδιδε ο Πλάτων στους στοχασμούς μας, διότι γνώριζε ότι οι στοχασμοί του ανθρώπου λαμβάνουν υλική υπόσταση ανάλογη, καλή ή κακή.
Εκ της θεωρίας αυτής ο Αριστοτέλης διετύπωσε την διδασκαλία του περί ανελίξεως των πάντων δια των κοσμογονικών νόμων της φύσεως και της δυναμικής εκδηλώσεως και εξελίξεως αυτών, με την ιδέα ότι ο άνθρωπος είναι εν μικρογραφία το Σύμπαν.
Ο, τι έλεγε ο Πλάτων Ύλη, ο Αριστοτέλης έλεγε Δύναμη.
Ο,τι ο Πλάτων έλεγε Ιδέα, ο Αριστοτέλης έλεγε Ενέργεια.
Ο Αριστοτέλης θεωρούσε την πραγματικότητα ως αποτέλεσμα Δυνάμεως και Ενεργείας και εδίδασκε ότι η Φύση, ανελισσομένη πορεύεται προς την εκπνευμάτωση και η θεία Δημιουργία εξελισσόμενη έχει ως αποτέλεσμα την θεία Πνευματικότητα.
Όταν ο Σωκράτης καθιέρωσε την σπουδαιότητα της ηθικής ως πρακτικό σκοπό πάσης φιλοσοφίας, οι άνθρωποι έστρεψαν την προσοχή τους προς αυτήν με αποτέλεσμα την Στωική διδασκαλία.
Επί 400 χρόνια το υπέροχο τούτο σύστημα, διδαχθέν υπό του Ζήνωνος, του Χρυσίππου, του Κλεάνθους, του Επικτήτου και των διαδόχων τους, παρήγαγε τους μάλλον υπέροχους χαρακτήρες. Οι Στωικοί δια της απλότητος και ειλικρίνειας του βίου, απέδειξαν ότι πράγματι ήσαν ό,τι συμβούλευαν τους άλλους, να είναι Άρχοντες της ψυχής τους.
Ή στωική πίστη, όπως την διετύπωσε ο Επίκτητος δέχεται ότι ο Θεός είναι ο Λόγος, Δημιουργός των πάντων και πατήρ των ανθρώπων (πρόγονος). Τρεις βαθμίδες οδηγούν τον άνθρωπο προς την τελειότητα: Διαυγής Νους, Υγιής Πόθος και Αγαθή Δράση. Εάν θέλεις να μην είσαι δούλος, έλεγαν, φρόντιζε να μην έχεις κανέναν δούλο σου. Διότι εάν ανέχεσαι να έχεις δούλους είναι τεκμήριο ότι είσαι συ πρώτος δούλος της δουλείας την οποίαν εξασκείς στους άλλους. Ο Στωικός είναι απέριττος, κύριος εαυτού, δούλος ουδενός, κόλαξ ουδενός, τύραννος ουδενός και ολιγαρκής.
Την Πλατωνική φιλοσοφία παλινώρθωσε το 200 ο Αμμώνιος Σακκάς στην Αλεξάνδρεια.
Ο Πλωτίνος ο οποίος εκλήθη το ύστατον Φως της Ελλάδος ήταν μαθητής του Αμμωνίου. Οι θεμελιώδεις αρχές του νεοπλατωνισμού κατά τους ανωτέρω είναι: Ενότητα και Αγαθότητα του θεού. σφαίρες υποστάσεως, εκπορευόμενες εκ του θεού. Ο άνθρωπος είναι μικροσκοπική άναπαράσταση του Σύμπαντος.

Η ψυχή προϋπήρχε του σώματος, εξακολουθεί να υπάρχει μετά τον θάνατο του και ενσαρκώνεται σε νέο σώμα, εξελισσόμενη δια των οργανισμών. Ή ψυχή είναι προορισμένη για την θέωση και ο νους φωτίζεται δια ελλάμψεως. Ή ψυχή δύναται να έλθει σε έκσταση εσωτερικώς ενουμένη με τόν θεό. Οι διαβαθμίσεις της υποστάσεως είναι: Θεός - Νους - Ψυχή - Λόγος - Αίσθηση - Ζωτικότητα - Ύλη. Ο Πλωτίνος δίδει την κάτωθι εντολή σε κάθε άνθρωπο, επιθυμούντα να βαδίσει σε μία πραγματική ψυχική εξέλιξη:
Καθάρισον την ψυχήν σου από πάσης φρούδης ελπίδος και από παντός φόβου περί ανθρωπίνων πραγμάτων και τότε ο ενδότερος οφθαλμός σου θα αρχίσει να βλέπει την ευθείαν οδόν.
Ενθυμού ότι η αγάπη είναι ο σωτήρ σου και ο φρουρός σου. Ανευ της αγάπης ο κεντρόφυξ νόμος θα εξεσφενδόνιζε την ψυχήν σου εις πας παγερωτέρας της εξωτέρας ζώνης. Μη λησμονεί ότι υπεράνω της λογικής είναι η Διαίσθησις και ότι το θείον φως, δια της διαισθήσεως, έρχεται πληρούν την καρδίαν γηθοσύνης. Θαύμαζε το κάλλος, την συμμετρίαν και την τάξιν τον υλικον κόσμον ίνα αισθανθείς αγάπην προς τον πνευματικόν κόσμον, τον οποίον ο υλικός είναι απλή αναπαράστασις και ατελής εικών.
Ζήτει την πληρεστέραν απεικόνισιν τον πνευματικού κόσμου εις τον υλικόν, Ίνα μη φοβήσαι περί της τύχης του ατόμου σου.
Εκ των ανωτέρω δύναται τις να συμπεράνει ότι η Αρχαία Ελληνική θρησκεία και φιλοσοφία έχουν κοινή την καταγωγή εκ του Αδύτου των Μυστηρίων. Για τούτο πάντες οι συγγραφείς μετά σεβασμού ομιλούσαν περί αυτών.


ΠΗΓΗ http://enneaetifotos.blogspot.com/

Δεύτε λάβετε θρησκεία

ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΧΗ.

OΥ ΠΟΙΗΣΟΜΑΙ ΠΕΡΙ ΠΛΕΙΟΝΟΣ ΤΟ ΖΗΝ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΟΥΔΕ ΚΑΤΑΛΕΙΨΩ ΤΟΥΣ ΗΓΕΜΟΝΑΣ ΟΥΤΕ ΖΩΝΤΑΣ ΟΥΤΕ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΑΣ ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΕΝ ΤΗΙ ΜΑΧΗ ΤΕΛΕΥΤΗΣΑΝΤΕΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΑΠΑΝΤΑΣ ΘΑΨΩ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗΣΑΣ ΤΩ ΠΟΛΕΜΩ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΤΩΝ ΜΕΝ ΜΑΧΕΣΑΜΕΝΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΟΛΕΩΝ ΟΥΔΕΜΙΑΝ ΑΝΑΣΤΑΤΟΝ ΠΟΙΗΣΩ ΤΑΣ ΔΕ ΤΑ ΤΟΥ ΒΑΡΒΑΡΟΥ ΠΡΟΕΛΟΜΕΝΑΣ ΑΠΑΣΑΣ ΔΕΚΑΤΕΥΣΩ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΤΩΝ ΕΜΠΡΗΣΘΕΝΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΩΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΟΥΔΕΝ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΩ ΠΑΝΤΑΠΑΣΙΝ ΑΛΛ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΙΣ ΕΠΙΓΙΓΝΟΜΕΝΟΙΣ ΕΑΣΩ ΚΑΤΑΛΕΙΠΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΑΣΕΒΕΙΑΣ.

D.N.A. ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΑΘΗΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Πειράματα όπου ποντίκια τοποθετούνται μέσα σε ένα εργαστήριο και όταν μαθαίνουν να βρίσκουν την έξοδο και άλλα ποντίκια ταυτόχρονα αλλού σε άλλους πανομοιότυπους λαβυρίνθους βρίσκουν την έξοδο πολύ ποιό γρήγορα, αντίθετα με τους μέχρι πρότινος νόμους και προσδοκίες της στατιστικής, δείχνουν την μεταφορά πληροφοριών από όντα σε όντα με τρόπους μη τοπικότητας όπου δεν περιορίζονται από τον χώρο και το χρόνο. Το συγκεκριμένο φαινόμενο ο Dr Ρούμπερτ Σέλντρεικ, ο οποίος έχει προτείνει και την θεωρία των μορφικών πεδίων, ονομάζει «μορφική αντήχηση» δηλώνοντας ότι οι συμπεριφορές των άλλων ή παλιότερων οργανισμών επηρεάζουν τους παρόντες οργανισμούς διαμέσου άμεσων καναλιών επικοινωνίας τα οποία δεν περιορίζονται από των χώρο και τον χρόνο. Το DNA έχει την ικανότητα να παράγει ένα πεδίο που γίνεται αντιληπτό από το υπόλοιπο DNA του σώματος, δημιουργώντας μια ολιστική ενότητα. Ένα άλλο πείραμα που μας δίνει να καταλάβουμε πως το DNA έχει τηλεπαθητικές ιδιότητες είναι το ακόλουθο:Επιστήμονες πήραν σκουλήκια που καθώς τα χτυπούσαν με δυνατό φώς τα έκαναν και ένα είδους ηλέκτροσοκ.Οπώς είναι λογικό τα σκουλήκια τιναζόντουσαν κ αντιδρούσαν σε αυτό το ερέθισμα. Και αφού είχαν μάθει πώς μετά από το δυνατό φως ακολουθούσε ηλεκτροσοκ τιναζόντουσαν καθέ φορά που πήγαινε δυνατό φως πανό τους και χωρίς ηλεκτροσοκ.ΤΟ περίεργο είναι πώς έκοψαν τα σκουλήκια στην μέση και κράτησαν το κάτω μέρος τους δηλαδή το σημείο που δεν υπήρχε εγκέφαλος και τα άφησαν να μεγαλώσουν ξανά όπως ξέρετε μετά από μερικές μέρες τα σκουλήκια μεγάλωσαν μονά τους. Τα άφησαν δηλαδή να αναπτύξουν καινούργιο εγκέφαλο. Αφού μεγάλωσαν έκαναν το ίδιο πράγμα τα χτύπησαν με δυνατό φως χωρίς ηλέκτροσοκ και αντιδρούσαν όπως και πρίν. Πώς μεταφέρθηκε η πληροφορία στον καινούργιο εγκέφαλο; Μήπως υπάρχει άραγε όντως η κυτταρική μνήμη και η τηλεπαθητικές ιδιότητες του DNA............

Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΟΠΛΑ

Πωρίες και Ασκληπιός

ΠΩΡΙΕΣ τα Ξανθά ζώα, ο ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ και οι αρχαιολόγοι.Οι αρχαίοι Έλληνες ή βλάκες ήταν, ή ‘ξέραν άλλα πράγματα, που μας αποκρύπτουν τώρα οι αρχαιολόγοι, όσοι τουλάχιστον καταλαβαίνουν. Αλλά και όσοι καταλαβαίνουν, ανήκουν σε μυστικές εταιρείες, δηλαδή είναι «μυημένοι», τρομάρα τους.

Οι Πωριες είναι ξανθά ζώ με εμφάνιση φιδιού, θηλαστικά, με υπογένειο, σπανίως και με μικρά χέρια. Τεραστίων διαστάσεων όπως φαίνεται στην εικόνα 1 του ανάγλυφου. Το κεφάλι τους είναι σε μέγεθος μοσχαριού. Δεν είναι σαρκοβόρα και ζουν ακόμη και σήμερα, κάτω από την Γη σε βάθος άνω των 150 μέτρων.

Δεν κουλουριάζονται όπως τα φίδια οριζόντια στο έδαφος αλλά ΚΑΘΕΤΩΣ.

Όταν «τρέχουν» κινούνται σε ευθεία και όχι ζικ – ζακ με ΦΥΣΙΚΗ ΑΝΤΙΒΑΡΥΤΗΤΑ.

Είναι απόλυτα φιλικά προς τον άνθρωπο και θεραπευτικά όλων των ασθενειών, από τρέλα μέχρι καρκίνο, χάρις στον τεράστιο ζωικό μαγνητισμό τους.

Ο Ασκληπιός τα χρησιμοποιούσε στα Ασκληπιεία για όλες τις θεραπείες που γίνονταν εκεί, από τρέλα μέχρι καρκίνο, ΑΜΕΣΑ, την ίδια ημέρα.

Επίσης αν δεν μπορούσε να πάει ο άρρωστος, πήγαινε ο πλησιέστερος συγγενής του πρώτου βαθμού. Η θεραπεία τότε γινόταν μέσω της αιθερικής συνδέσεως των δυο τους. Για αυτό βλέπετε στην εικόνα 1 τον Πωρία στον ώμο του ασθενούς. Οι επιστήμονες που υποστηρίζουν την θεωρία του Αιθέρα έχουν αποδειχθεί τις εξής αξιωματικές ιδιότητες του, σύμφωνα με τα ως τώρα δεδομένα:
Ο Αιθέρας υπάρχει παντού, γεμίζει όλο το σύμπαν, διαπερνά κάθε ύλη, είναι η πηγή κάθε ενέργειας, μεταβάλλεται σε ύλη ή μάζα… Εκπέμπει φως, αλλά είναι διαφανής. Δεν υπάρχει θερμότητα στον αιθέρα, δεν υπάρχει απώλεια ενέργειας. Ο Αιθέρας είναι ακίνητος, στάσιμος και αναπόδεικτος…

Επίσης στα Ασκληπιεία χρησιμοποιούσαν και δακτυλοπίεση τον μετέπειτα «βελονισμό» και την ρεφλεξολογία, που λανθασμένα αποδίδεται στου Κινέζους. Πωρίας απεικονίζεται και στην τρίτη εικόνα που τραβήξαμε στο μουσείο των Δελφών.


Στην Θεσσαλονίκη στην τοποθεσία, που έγινε το ΙΚΕΑ, εμφανιζόταν συχνά ένας Πωρίας, ώσπου ο «πολιτισμός» το έδιωξε από εκεί.

Τώρα τα κυνηγάνε ανελέητα οι Υποχθόνιες Αμερικανικές Στρατιωτικές Δυνάμεις. Μπορώ να σας πω πολλές ιστορίες αλλά δεν θέλω να σας απασχολήσω από τα αγαπημένα σας applications του facebook.
> Αριστοφάνης, Πλούτος 688-690
«κᾆτα συρίξας ἐγὼ ὀδὰξ ἐλαβόμην ὡς παρείας ὢν ὄφις. «

> Κρατίνος, frg. 225

» παρεῖαι ὄφεις « (στα αρχαία ελληνικά παρείας ονομαζόταν το κόκκινο-καφέ φίδι)

>Δημοσθένης, Υπερ Κτησιφώντος, Περί του στεφάνου
«τοὺς ὄφεις τοὺς παρείας θλίβων καὶ ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς αἰωρῶν, καὶ βοῶν «εὐοῖ σαβοῖ,,»

(αρπάζοντας τους παρείες και κρατώντας τους πάνω από το κεφάλι και φώναζες «Ευοί Σαβοι» και χόρευες στο ρυθμό του …..)

[Σημ. σε αυτό το κομμάτι ο Δημοσθένης περιγράφει της λάθο παιδεία που έλαβε ο αντίπαλός του στη δίκη Αισχύνης. Τον κατηγορεί ότι η μητέρα του, Γλαυκοθέα, τον μύησε σε λατρείες όπως αυτές του Διονύσου, Ορφέα και Σαβάζιου σύμφωνα με το τελετουργικό που περιγράφει. Ουσιαστικά διαβάλλει τον αντίπαλό του στο δικαστήριο αντιπαραθέτοντας τη δική του ορθή παιδεία με αυτή του αντιπάλου του. Η λατρεία του Σαβάζη/ιου ήρθε από τη Θράκη και τη Φρυγία και έγινε γνωστή στην Αττική τον 5ο αιω.]
>Θεόφραστος, Χαρακτήρες 16.4.1-2 (σε αυτό το έργο ο Θεόφραστος περιγράφει τους ανθρωπινους χαρακτήρες και εδώ συγκεκριμένα τον δεισυδαίμονα)
«καὶ ἐὰν ἴδῃ ὄφιν ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἐὰν παρείαν, Σαβάζιον καλεῖν, ἐὰν δὲ ἱερόν, ἐνταῦθα ἡρῷον εὐθὺς ἱδρύσασθαι.»

(Αν ο δεισυδαίμονας το δει παρεία τότε κάνει παράκληση στον Σαβάζιο)

>Πτολεμαίος Γραμματικός, De differentia vocabulorum 404.14
«Για τους παρείες=ὄφεις τινὲς μετέωρα τὰ παρεῖα ἔχοντες.»

Είναι φίδια που έχουν τα πλαϊνά τους ψηλά (τα μάγουλα συγκεκριμένα), δηλαδή στέκονται.
>Βαλέριος Χαρποκράτιος Γραμματικός, Lexicon 238.9-15
Παρεῖαι ὄφεις Δημοσθένης ὑπὲρ Κτησιφῶντος. παρεῖαι ὀνο μάζονταί τινες ὄφεις παρὰ τὸ παρειὰς μείζους ἔχειν, ὡς καὶ Κρατῖνος ἐν τῷ Τροφωνίῳ ὑποσημαίνει. ὁ δὲ Ὑπερείδης ἐν τῷ κατὰ Δημάδου γράφει ταυτί «εἶναι δὲ τοὺς ῥήτορας ὁμοίους τοῖς ὄφεσι· «τούς τε γὰρ ὄφεις μισητοὺς μὲν εἶναι πάντας, τῶν δὲ ὄφεων αὐτῶν «τοὺς μὲν ἔχεις τοὺς ἀνθρώπους ἀδικεῖν, τοὺς δὲ παρείας αὐτοὺς τοὺς «ἔχεις κατεσθίειν.»

(Ο Δημοσθένης στο λόγο του Υπέρ Κτησιφώντος αναφέρει τους παρείες. Έτσι ονομάζονται τα φίδια που έχουν μεγάλα πλαϊνά (μάγουλα), όπως και ο Κρατίνος αναφέρει για το σπήλαιο του Τροφώνιου. Ο Υπερείδης στο λόγο του Κατά Δημάδου γράφει τα εξής: «οι ρήτορες είναι όμοιοι με τα φίδια· γιατί όλα τα φίδια είναι μισητά. Γιατί κάποια φίδια θεωρείς ότι αδικούν τους ανθρώπους και όσα φίδια είναι παρείες θεωρείς ότι καταβροχθίζουν τους ανθρώπους.

>Παυσανίας, 3.20.81-83
«τὴν δὲ ἐπ᾽ Ἀρκαδίας ἰοῦσιν ἐκ Σπάρτης Ἀθηνᾶς ἕστηκεν ἐπίκλησιν Παρείας ἄγαλμα ἐν ὑπαίθρῳ, μετὰ δὲ αὐτὸ ἱερόν ἐστιν Ἀχιλλέως·

(Στο δρόμο από την Σπάρτη στην Αρκαδία υπάρχει στην ύπαιθρο ένα άγαλμα της Αθηνάς που ονομάζεται Παρείας και μετά από αυτό ένα ιερό του Αχιλλέα).

>Κλαυδιος Αιλιανός, De natura animalium, 8.12.1-6
Ὁ παρείας ἢ παρούας (οὕτω γὰρ Ἀπολλόδωρος ἐθέλει) πυρρὸς τὴν χρόαν, εὐωπὸς τὸ ὄμμα, πλατὺς τὸ στόμα, δακεῖν οὐ σφαλερός, ἀλλὰ πρᾶος. ἔνθεν τοι καὶ τῷ θεῶν φιλανθρωποτάτῳ ἱερὸν ἀνῆκαν αὐ τόν, καὶ ἐπεφήμισαν Ἀσκληπιοῦ θεράποντα εἶναι οἱ πρῶτοι ταῦτα ἀνιχνεύσαντες.

(Ο παρείας ή παρούας (γιατί έτσι τον αποκαλεί ο Απολλόδωρος) έχει το χρώμα της φωτιάς, έχει φιλικό βλέμμα, μεγάλο στόμα, δαγκώνει, αλλά δεν είναι επικίνδυνος· αντίθετα, είναι ήρεμος. Οι πρώτοι που τα ανακάλυψαν αυτά διέδωσαν ότι είναι θεραπευτής του Ασκληπιού και εκεί προς τιμή του φιλανθρωπότερου από τους θεούς έστησαν σε αυτόν ιερό.)


ΠΗΓΗ http://www.terrapapers.com/?p=188

ΚΑΡΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Τα προβλήματα που απασχολούν κάθε μέρα στους άλλους ανθρώπους στον κόσμο, αποτελούν διδαχές και διαλογισμούς πάνω στο κάρμα για μας. Θα πρέπει να τα συζητήσετε με τον εαυτό σας. Παραδείγματος χάριν στην Ιταλία υπήρχε κάποτε ένας κρεοπώλης, του οποίου η μητέρα πήγαινε πάντοτε, κάθε πρωί και σκότωνε γουρούνια. Νομίζω ότι είχαν τεράστιες μηχανές για να το κάνουν αυτό. Όλα τα γουρούνια έμπαιναν στη γραμμή - νομίζω ότι θα πρέπει να έμοιαζε με τον μακρύ πεζόδρομο στο αεροδρόμιο του Λονδίνου - και μετά έπεφταν σε μια μηχανή που γύρναγε. Αυτόματα όλα έβγαιναν από την άλλη μεριά της μηχανής σε κομμάτια. Μια μέρα, η μητέρα γλίστρησε και πέρασε μέσα από τη μηχανή. Κόπηκε κι αυτή σε κομμάτια. Αυτό είναι καταπληκτικό. Αυτό κάνει εξαιρετικά καθαρό ότι το κάρμα υπάρχει. Βιώνετε αυτά ακριβώς που κάνετε στους άλλους. Δεν υπάρχει πιο ξεκάθαρη απόδειξη από αυτήν ότι το κάρμα υπάρχει. Είναι απλά ζήτημα χρόνου. Συγκεντρώνοντας πολλά ισχυρά αρνητικά κάρμα, αυτή η μητέρα βίωσε το αποτέλεσμα γρήγορα, σε αυτήν τη ζωή.
Τι κάνει τις διαταραγμένες σκέψεις όπως είναι ο θυμός και η προσκόλληση να υψώνονται μέσα μας ακόμη και σήμερα; Ίσως ακόμη, πάρετε την απόφαση να διαλογιστείτε σήμερα πάνω στην υπομονή και έτσι φέρνετε στην μνήμη σας όλες τις τεχνικές του διαλογισμού πάνω στην υπομονή και κάνετε τους οραματισμούς. Και αφού έχετε τελειώσει τον διαλογισμό, αν κάποιο ανεπιθύμητο αντικείμενο εμφανιστεί μπροστά σας, ή κάποιος σας δείξει τον άσχημο εαυτό του δείχνοντας έλλειψη σεβασμού και λέγοντας άσχημες κουβέντες, αν και δεν είχατε καθόλου θυμό κατά την διάρκεια του διαλογισμού, ξαφνικά εκείνη ακριβώς τη στιγμή, νοιώθετε τον θυμό να φουντώνει μέσα σας. Ο νους σας είναι ξαφνικά, κατακυριευμένος από θυμό. Έτσι γίνεται και με την προσκόλληση και τις άλλες διαταραγμένες σκέψεις. Όταν συναντάτε το συγκεκριμένο αντικείμενο, εξ αιτίας του προηγούμενου κάρμα, εμφανίζεται ο θυμός, κι αυτό συμβαίνει επειδή το αποτύπωμα ή ο σπόρος του θυμού μέσα στον νου σας δεν έχει ξεριζωθεί. Ακόμα και ο πιο αγαπημένος σας φίλος, από τον οποίο δεν μπορείτε να χωριστείτε ούτε λεπτό, αν αλλάξει την συμπεριφορά του, τον τρόπο που σας κοιτάει, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, γίνεται αντικείμενο του θυμού σας. Προηγούμενα, ίσως είχατε σκεφτεί: "Ποτέ δεν θα θυμώσω μαζί του. Πώς θα μπορούσα να θυμώσω με τον φίλο μου; ". Ο θυμός μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και μ' ένα αντικείμενο σαν κι αυτό, από το οποίο δεν μπορείτε να χωριστείτε ούτε λεπτό. Πρωτύτερα, το φαινόμενο που προήλθε από το προηγούμενο κοινό σας κάρμα ήταν όμορφο, αλλά το καρμικό σας φαινόμενο αλλάζει και γίνεται ανεπιθύμητο. Το βασικό είναι ότι το αποτύπωμα βρίσκεται εκεί· δεν έχει απομακρυνθεί. Το δεύτερο είναι ότι το ανεπιθύμητο φαινόμενο προέρχεται από το δικό σας κάρμα. Τρίτον, επειδή δεν ασκείτε το λαμ-ριμ - την υπομονή, την στοργική καλοσύνη, την συμπόνια - εκείνη τη στιγμή, ο νους σας κυριεύεται από θυμό. Αυτό ισχύει και για τις υπόλοιπες διαταραγμένες σκέψεις.
Ο κύριος λόγος είναι ότι το αποτύπωμα δεν έχει απομακρυνθεί. Εκτός από την κατάπαυση των διαταραγμένων σκέψεων, χρειάζεται να απομακρυνθεί εντελώς το αποτύπωμα που τις προκαλεί - το οποίο έχει παραμείνει στη ροή της συνείδησης - έτσι ώστε να είναι αδύνατον να εμφανιστεί ξανά ο θυμός και οι υπόλοιπες διαταραγμένες σκέψεις. Δεν υπάρχουν διαταραγμένες σκέψεις, έτσι δεν συσσωρεύεται κάρμα από αυτές, και δεν υπάρχει πόνος. Δεν έχετε το βίωμα του αληθινού πόνου, των προβλημάτων. Αυτή η δουλειά γίνεται μία κι έξω. Εάν δεν υπήρχαν τ' αποτυπώματα του θυμού, της προσκόλλησης και των άλλων διαταραγμένων σκέψεων, ακόμη κι αν όλα τα πλάσματα αυτής της ήταν θυμωμένα μαζί σας και σας έβλαπταν, δεν θα υπήρχε περίπτωση να εμφανιστεί ο θυμός ή η επιθυμία να τα βλάψετε. Ο θυμός, η άγνοια και η προσκόλληση είναι εξαρτώμενες εκδηλώσεις, εξαρτώνται από τ' αποτυπώματα. Η εμφάνιση ενός αντικειμένου σε εσάς, έχει να κάνει μόνο με τον δικό σας νου. Το κριτήριο βάσει του οποίου διακρίνετε εάν κάτι σας αρέσει ή όχι, προέρχεται από τον νου σας Αν κατανοήσετε καλά ότι ο πόνος και η αιτία του πόνου είναι εξαρτώμενες εκδηλώσεις, θα δείτε καθαρά ότι, από την στιγμή που επιτυγχάνετε την απόλυτη απελευθέρωση - με την κατάπαυση του κάρμα και διαταραγμένων σκέψεων - είναι αδύνατον να εμφανιστεί ξανά η αιτία του πόνου και επίσης είναι αδύνατον για εσάς να βιώσετε πόνο. Το σώμα δεν είναι το εγώ. Τα υγρά μέσα στο σώμα δεν είναι το εγώ. Η θερμότητά του δεν είναι το εγώ. Ο αέρας μέσα στο σώμα δεν είναι το εγώ. Είναι πολύ εύκολο να σκεφτείς ότι η συνείδηση είναι το εγώ - αλλά δεν είναι. Είναι ίσως αρκετά εύκολο να σκεφτείς ότι το σώμα δεν είναι το εγώ, αλλά είναι πολύ πιο πιθανό να σκεφτείς ότι η συνείδηση είναι το εγώ. Όπως και να 'χει, δεν είναι το εγώ. Κανένα από αυτά δεν είναι το εγώ. Αυτό είναι ότι υπάρχει εδώ, από την κορυφή του κεφαλιού ως την άκρη των δαχτύλων των ποδιών, αλλά τίποτε από αυτά δεν είναι το εγώ. Και επίσης το εγώ δεν υπάρχει ξέχωρα από αυτά. Αυτό είναι πολύ απλό. Αν το εγώ υπήρχε ξέχωρα από αυτά, δεν θα χρειαζόταν να αγοράσουμε εισιτήρια για να ταξιδέψουμε. Το πρόβλημα είναι ότι το εγώ εξαρτάται από αυτά τα πράγματα. Όταν λέτε "Θέλω να φάω αυτή την μπριζόλα", είναι αυτό το σύνολο που θα την φάει, όχι κάποιο άλλο "εγώ". Όταν βλέπετε μία μπριζόλα και την διαλέγετε: "Αυτό θέλω να φάω", εκείνη την στιγμή, είναι αυτό το σύνολο που θα την φάει. Δεν υπάρχει κάποιο άλλο "εγώ", κάποιος άλλος εαυτός που θα φάει την μπριζόλα. Αυτό είναι ξεκάθαρο.Τα πάντα έχουν να κάνουν με αυτό το σύνολο. Κάθε φορά που λέτε: "Κάνω αυτό", ή "θέλω εκείνο", αναφέρεστε σε αυτό το σύνολο, αυτό το σώμα και αυτόν τον νου. Αυτό σημαίνει ότι το εγώ δεν υπάρχει ξέχωρα από αυτά τα σύνολα. Εν τούτοις, όλα αυτά δεν είναι το εγώ, κανένα από αυτά δεν είναι το εγώ και το εγώ δεν υπάρχει ξέχωρα από αυτά. Όμως υπάρχει! Υπάρχει πάνω σ' αυτά. Το εγώ δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από το όνομα που εσείς ο ίδιος έχετε δώσει σε αυτά τα σύνολα. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Δεν υπάρχει κάποιο άλλο εγώ που έχει δραστηριότητες όπως ο διαλογισμός, ο στοχασμός πάνω στις διδασκαλίες, το φαγητό, ο ύπνος, το περπάτημα. Δεν υπάρχει άλλο εγώ εκτός από τον χαρακτηρισμό που έχει αποδοθεί σ' αυτό το σύνολο, που έχει αυτές τις δραστηριότητες. Αυτό σας δίνει μία γενική ιδέα για το ότι δεν υπάρχει εγώ που να έχει μια δική του, ανεξάρτητη υπόσταση.
Αν και το εγώ υπάρχει απλά και μόνο σαν ο χαρακτηρισμός που αποδίδεται σ' αυτή τη βάση, αυτό το σύνολο, από την σκέψη, η άγνοια πιστεύει ότι αυτό το εγώ έχει την δική του υπόσταση και δεν είναι απλά ένας χαρακτηρισμός. Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα. Το εγώ που εξ αιτίας της άγνοιας εμφανίζεται σαν αυθύπαρκτο, είναι μια πλήρης παραίσθηση. Η άγνοια, μη γνωρίζοντας τη φύση του εγώ, μοιάζει με τον αγρότη ή τον καλλιεργητή. Το κάρμα ή οι πράξεις που γίνονται από την άγνοια είναι σαν το χωράφι και η συνείδηση σαν τον σπόρο. Η λαχτάρα και η αρπακτικότητα είναι σαν τα ορυκτά, την θερμότητα και το νερό. Η επαναγέννηση είναι σαν το βλαστό που αναπτύσσεται.Η άγνοια, ο καλλιεργητής, υποκινεί τη δράση, που είναι σαν το χωράφι. Είναι σημαντικό να κατανοήσετε ότι η συνείδηση είναι σαν το σπόρο, επειδή έχει την δυνατότητα να βγάλει βλαστό, λουλούδια, φύλλα και καρπούς. Ένας μικροσκοπικός σπόρος μπορεί να έχει την δυνατότητα να δώσει δισεκατομμύρια κλαδιά, άνθη και καρπούς. Ένας μικροσκοπικός σπόρος μπορεί να δώσει ένα τεράστιο δέντρο με κλαδιά που μπορούν να σκεπάσουν πολλές χιλιάδες ανθρώπων. Ακριβώς σαν τον σπόρο η συνείδηση, κρατά όλα τ' αποτυπώματα, όλες τις δυνατότητες που έχουν μείνει εκεί από το κάρμα. Ένα φυτό είτε καλής είτε κακής ποιότητας, αναπτύσσεται ανάλογα με τις δυνατότητες του σπόρου.Οι πλάνες σας θα ήταν μόνιμες, έτσι δεν θα υπήρχε τίποτα που να μπορείτε να κάνετε γι' αυτές. Σε αυτή την περίπτωση, αν θυμώνατε μια φορά, θα ήσασταν θυμωμένος συνέχεια. Αν μετά την γέννησή σας, θυμώνατε μια φορά, μέχρι τον θάνατό σας, θα ήσασταν θυμωμένος όλη την ώρα, νύχτα και μέρα, συνεχώς. Ακόμη και κατά την διάρκεια του ύπνου που η προσκόλληση σε ένα αντικείμενο θα εμφανιζόταν για πρώτη φορά, θα συνεχιζόταν επ' άπειρον για το ίδιο αυτό αντικείμενο. Επίσης, αν οι διαταραγμένες σκέψεις είχαν την δική τους ανεξάρτητη υπόσταση, δεν θα χρειαζόταν ούτε καν το αντικείμενο σαν συνθήκη ώστε να εξαρτώνται από αυτό. Δεν θα χρειαζόταν καν να συναντήσετε ένα αντικείμενο προσκόλλησης ώστε αυτή η σκέψη να εμφανιστεί. Εφόσον ο θυμός θα ήταν ανεξάρτητος, η εμφάνισή του δεν θα εξαρτιόταν από την συνάντηση με ένα ανεπιθύμητο αντικείμενο.

Ωστόσο, ο θυμός είναι εξαρτώμενη εκδήλωση και όχι ανεξάρτητη. Ο θυμός εξαρτάται από το αντικείμενο και την σκέψη, ή ερμηνεία. Παραδείγματος χάριν, οι γονείς με σκοπό να δώσουν μόρφωση στο παιδί ώστε αργότερα να έχει επιτυχία και καλή ζωή, το χτυπούν όταν τεμπελιάζει και δεν μελετά. Στην αρχή, το παιδί ερμηνεύει το γεγονός ότι το στέλνουν σχολείο, το μαλώνουν, του απαγορεύουν το παιχνίδι στο σπίτι και το χτυπούν όταν δεν πάει σχολείο, σαν βλαβερές, για αυτό το ίδιο, ενέργειες και θυμώνει. Μπορείτε να δείτε ότι ο θυμός είναι εξαρτώμενη εκδήλωση. Επειδή ο θυμός είναι εξαρτώμενη εκδήλωση, μπορείτε να σταματήσετε τον θυμό, βασιζόμενοι στις συνθήκες, όπως επίσης μπορείτε να κάνετε τον θυμό να εμφανιστεί βασιζόμενοι σε άλλες αιτίες και συνθήκες. Η φύση του θυμού είναι κενή ανεξάρτητης υπόστασης. Επειδή η εμφάνιση του θυμού εξαρτάται από την αιτία και τις συνθήκες, έχετε την δυνατότητα να σταματήσετε τον θυμό, χρησιμοποιώντας κάποιες αιτίες και συνθήκες.

Το ίδιο και με την προσκόλληση. Η προσκόλληση είναι μια εξαρτώμενη εκδήλωση, η οποία εμφανίζεται εξαρτώμενη από αιτίες και συνθήκες που εσείς δημιουργείτε. Αλλά μπορείτε επίσης να σταματήσετε την προσκόλληση μέσω αιτιών και συνθηκών. Σκεφτόμενοι τις ατέλειες του αντικειμένου της προσκόλλησης, σκεφτόμενοι την απόλυτη φύση του και την παροδική φύση του, μπορείτε να κόψετε την προσκόλληση και να φέρετε μέσα σας πνευματική γαλήνη και χαλάρωση. Αν η προσκόλληση δεν είχε μια αιτία που συνεχίζεται από την προηγούμενη ζωή, θα είχε την δική της ανεξάρτητη υπόσταση, χωρίς να έχει δημιουργηθεί από κανέναν. Στην περίπτωση που δεν θα ήταν εξαρτώμενη από αιτία και συνθήκες, δε θα υπήρχε τρόπος να ελέγξετε τον θυμό ή την προσκόλληση, κανένας τρόπος για να μπορέσετε να απελευθερωθείτε από τον πόνο και την αληθινή αιτία του πόνου, το κάρμα και τις διαταραγμένες σκέψεις.
Όταν συλλογίζεστε την εξέλιξη του πόνου και των διαταραγμένων σκέψεων, ότι ο πόνος ετούτης της ζωής προέρχεται από τις προηγούμενες ζωές, συνειδητοποιείτε ότι είναι εξαρτώμενες εκδηλώσεις. Όσο βαθύτερα και σαφέστερα κατανοείτε την εξέλιξη αυτή, τόσο περισσότερο θα ξέρετε τι να κάνετε ώστε να ελευθερωθείτε από τον πόνο. Θα είστε ικανός ν' αναγνωρίζετε με όλο και μεγαλύτερη διαύγεια την αιτία που πρέπει να εξαλειφθεί, να απομακρυνθεί.